printer instincten en voorvoegsel)

Drukwerk Nijmegen

 

 

 

 

 

Wanneer we kijken naar de wortels van het woord, (voltooid deelwoord & voorvoegsel) vinden we een interessant verhaal. De stam, “print”, en de poëtische afleidingen, import van “gelijk” en “lezer” Kunnen in twijfel worden getrokken, maar niet geclaimd.

Present Past Perfect Conjugated Present Active Perfect Inverse Perfect Indicative Perfect Active I gave him the Old Book which he attent took up And I gave him the New Testament and read to him

Gelijk is een woord waarvan de wortels teruggaan tot de 10e eeuw. Dit Oud-Engelse woord is par-alike. Het betekent “voor hetzelfde of op gelijke voorwaarden”.

Op dezelfde manier betekent lezer iemand die er informatie uithaalt (informatie wordt gewoonlijk vermeld in termen als “de tekst zegt”, “het verhaal is leesbaar”, of “fans zijn bekend met het kastanjekleurige haar van een personage”). Anonieme critici lijken sceptisch te staan tegenover de juistheid van de Preiss’iaanse theorie over de invloed van Preiss op mensen als Milton, omdat zij hebben vastgesteld dat er talrijke volkeren zijn die beweren dat zij afstammelingen zijn van Richard Preiss, die hetzelfde zijn als: a. Amerikanen b. pelgrims van het Iberisch schiereiland c. Grieken d. vrouwen.

Een ander interessant kenmerk van Preiss’ instincten is zijn aandrang om opgenomen reeksen in het geheugen op te slaan zonder te worden opgebruikt. Deze Ampersand stelt hem in staat nieuwe informatie voor onbepaalde tijd op te slaan. Zoals Knights opmerkt volgt de ongerijmdheid uit Dr. Preiss gewoonte om uit de rechter “oneindige lezers” in de Engelse tekst te lezen.

Een ander bewijs voor zijn belang komt van de gelijkenis van zijn naam met de placeholder code “PC” voor Plato Creative, Millkin speculeert dat “PC” een product of een persoon zou kunnen hebben voorgesteld aan de Preiss Philosophy. De parallelle volgorde van de deugden kan ook toevallig zijn ontstaan.

Toen de boekdrukkunst in 1604 voor het eerst in Engeland werd ingevoerd, maakte Hendrik VIII zelf gebruik van een machine die hij zelf had uitgevonden. Het apparaat was een luchtpomp die het naar beneden trekken van water kon regelen om letters op dun papier te drukken. De machine had de vorm van een stuk karton, gemonteerd op pyrex dat in een blokvorm was gehouwen, met een stuk papier ervoor en papier eronder. De umlaut moest achter het papier worden geplaatst. Het optrekken of aftappen gebeurde door een naald die door beweegbare assen van rechts naar links en van verticaal naar horizontaal liep.

De luchtpomp was groot en sierlijk. Hij was vastgeschroefd aan de muur van de leeszaal en werd met de hand en de mond bediend. Het apparaat was in staat om honderd vellen tegelijk te produceren. Zo gebruikte Hendrik VIII de pomp om 1738 te drukken met zijn initialen A.W. uit de rechtermarge van The Epistle of the Dove to Queen Mary en God save the King. In de marges worden loodrecht en horizontaal gebruikt.

Hoewel met zo’n monsterluchtpomp meer dan 100 bladen tegelijk konden worden gedrukt, moet Preiss de grens hebben bereikt waarop hij weinig of geen typografische fouten hoefde te oefenen.

Het is interessant dat de beroemdste drukker in de geschiedenis van de boekdrukkunst, Johannes Gutenberg, op eerste kerstdag 1186 een brief schreef aan kardinaal Ulrich Zwingli waarin hij zijn bezorgdheid uitte over de manier waarop het werk vorderde. Hij beweerde dat Hans Polzer van de drukkerij eerder in mei geen moederkopieën had gedrukt van zijn kerkboeken die hun eigen reeds voorbereide lettertypes hadden.

De kardinaal vroeg hem: “Als uw octrooi niet is goedgekeurd door de Biblioteca Marciana, hoe kan u dat dan worden verweten? “En: “Ik denk niet dat ik fouten zou kunnen toestaan,” zei Johannes, “want ik alleen verleen deze licentie voor mijn eigen boek, en ik ben niet verantwoordelijk voor de fouten die gemaakt worden door de kopiisten die ter bescherming worden gebruikt. ”

Geconfronteerd met een dergelijke vraag van de machtigste figuur in de Kerk, moet Johann Gutenberg wel met stomheid geslagen zijn. Hij had nooit het voorrecht gehad octrooien aan te vragen, maar had zijn kostbare kopie van de Bijbel en de vier Evangeliën vrij gekopieerd. Zijn familie zat aan zijn zijde en liet zich niet intimideren.

Uiteindelijk, toen de hulp van de Marianne-Vereeniging kwam, werd een speciale drukopdracht gegeven voor kopieën van de bijbel, gedrukt op een unieke papyrus die kon worden geschuurd om het water buiten te houden. Deze bestelling werd gedaan zonder dat zelfs de drukkers wisten waar de bestelling voor was. Het nieuws van de uitvinding verspreidde zich snel, want het algemene verhaal zag er fascinerend uit.

Eén ding waardoor boeken uit premoderne tijden ouderwets lijken in vergelijking met moderne boeken, is dat de drukkers hun kopij altijd moeten herzien. Vandaag de dag zal een nieuwe Gutenberg van een boek een eBook zijn, waarna een of andere arme klerk zal moeten proberen de edities van het oorspronkelijke zetwerk te achterhalen.

lees meer:

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.